17 września 1939 r. licząca ponad 500 tys. żołnierzy Armia Czerwona wkroczyła na teren Rzeczpospolitej, bez wypowiedzenia wojny – łamiąc prawo międzynarodowe oraz  polsko-radziecki pak o nieagresji z 1932 r. Wojska radzieckie wkroczyły na tereny II Rzeczypospolitej, walczącej już od 1 września z III Rzeszą.  Agresja ta zmusiła Polskę do walki na dwa fronty, z dwiema potęgami militarnymi. Traktat o granicach i przyjaźni między Rzeszą Niemiecką a ZSRR, tzw. II traktat Ribbentrop-Mołotow, został podpisany 28 września 1939 r., ustalił czwarty rozbiór Polski. Na zajętych przez ZSRR Kresach Armia Czerwona dopuściła się wielu zbrodni wojennych i mordów na ludności cywilnej. W latach 1940–1941 na Syberię, daleką Północ i Azję Środkową wywieziono setki tysięcy osób, a drugie tyle poddano nieludzkim represjom. Około 25 tysięcy polskich jeńców wojennych z obozów w m.in. Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku, rozstrzelano w Katyniu, Charkowie i Miednoje. Okupacja sowiecka oznaczała także deportacje, wywózki oraz zniszczenie polskiej kultury na Kresach.
Dziś wspominamy tych, którzy walczyli  oraz ofiary brutalnej agresji sowieckiej. Pamięć o 17 września jest żywa i przypomina nam, jak bolesne były te dni dla naszego kraju.